نگفته حرف بسیار است و من با ساز میگویمسکوتم بغض سنگین است و با آواز میگویمصدای برگ پائیز و صدای چهچهه بلبلخدا اینگونه میگویدسخن با راز میگویمفرشته در زمین است و سرش بر روی دست منو جنت زیر پای اوست از ایجاز میگویمدلم لبریزِ از اسرار توحیدی و ربانیستنباید گفت این سرییست با همراز میگویممیان اشکِ دیده قبله و محراب می بینمسرم بادا فدای او ز سرو ناز میگویمقفس بودم نشانم داد اوج آسمانها راعجیب است بی هوا رفتن من از پرواز میگویمرسیدم با هنر جایی که بیگانه شدم با اودگر رنگی ندارد این هنر، اعجاز میگویممن او را میشناسم او من و من هم چو او هستم(غریبم) من؟ کجایم من؟ ، من از آغاز میگویم#ادریس_حیدری#غریب_اصفهانی#شاعر_نوازنده + نوشته شده در پنجشنبه هجدهم خرداد ۱۴۰۲ ساعت 15:39 توسط ادریس حیدری غریب اصفهانی  | 

تو را مغرور و دیوانه تو را خوشحال می خواهمتو را عاشقتر از لیلی تو را سرحال می خواهمتو را من دوست میدارم گواهش این دل و دیدهکنار آن لب گلگون تو یک خال می خواهمرها کن زلف مشکینت که طوفانش شرر باردتو را بی روسری و بی نقاب بی شال می خواهممن و یک میز خالی روبه رویم کافه دلگیر استبیا با من بنوش این قهوه را بی فال می خواهمقفس تنگ و رهایم کرده ای جانا بیا پیشمپریدن کار آسانیست ولیکن بال می خواهمشرر داری و شیرین کامی و شیرین سخن امامنِ مجنون زده معشوقه با جنجال می خواهم(غریبی) درد من شد همزبانی را نمی یابم(برای این دل پر حسرتم آمال می خواهم)#ادریس_حیدری_#غریبِ_اصفهانیشاعر، نوازنده + نوشته شده در جمعه دوم تیر ۱۴۰۲ ساعت 22:4 توسط ادریس حیدری غریب اصفهانی  | 

دلت آمد که چنین بی سرو سامان بشومبی تو سرگشته ومجنون بیابان بشومنمکِ زخم دل ریش شدی بیش مگوتو مگو آمده ام مرهم و درمان بشومبه کناری بزن آن طره و آن زلف قشنگتو پریشان مکن آن مو که پریشان بشوممن و آن پنجره و آن شب طوفانی سردنتوانم پسِ این خاطره پنهان بشومتک درختی که زدم تکیه به آن خشکیدهاو هم عاشق شده ای کاش که باران بشومنکند یاد من از خاطره ات پاک شودمی شود لحظه ای در قلب تو پنهان بشوم؟منم و ساز سه تاری که (غریب) است چو منناله ها می کند و دیده ی گریان بشوم#ادریس_حیدری_ #غریب_اصفهانی #شاعر_نوازنده https://t.me/edrisheydarigaribesfahani + نوشته شده در شنبه هفتم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 23:14 توسط ادریس حیدری غریب اصفهانی  |